Challenge Login voor digitaal spreekuur


Titel:               Login voor digitaal spreekuur!
Challenge:     Clientencontact
Domein:         Gezondheid/ Psychiatrie


Achtergrond
Er dienen zich nieuwe technologische mogelijkheden aan om face-to-face ‘live’ contacten tussen psychiater en patiënt te vervangen door een scherm of een ander technisch hulpmiddel. Daarbij valt te denken aan chatten, beeldbellen, online behandelmodule, Google Maps waar de psychiater meewandelt met de patiënt, en online inzage in het eigen gezondheidsdossier. Zo werkt de ggz-instelling Dimence op dit moment al met een skype psychiater in India (zie ook https://www.destentor.nl/deventer/dimence-werkt-met-skype-psychiater-in-india-geniaal-of-gek~ac84a2d2/). Tevens zijn er bijvoorbeeld sensoren, coachende apps, en overige monitorende software.


Facts:

  • Digitale hulpverlening is nodig in de psychiatrie, mede gezien grote aantal vacatures.
  • Hierbij is de kwaliteit van het contact tussen patiënt en hulpverlener essentieel voor een optimale diagnostiek en behandeling.
  • Niet iedereen lijkt even makkelijk te motiveren voor digitale hulpverlening: Van de ouderen gaf 50% van de ouderen aan liever contact te onderhouden in het echte leven (onderzoek Google/ABNO, 2017), ondanks dat de meerderheid (65%) van de 65-plussers zichzelf ‘digitaal vaardig’ vindt (onderzoek Google/ABNO, 2017).
  • Bij paranoïdie mensen, die al face-to-face contacten vermijden, kan beeldbellen of online monitoring wellicht uitdagend kan zijn.
  • Privacy van de patiënt (mede van belang in het licht van de geheimhoudingsplicht van de behandelaar en afspraken in het kader van AVG; stel dat beeldmateriaal in handen van anderen komt).
  • Weerstand van zowel psychiaters als patiënten.
  • Kenmerken van bepaalde doelgroepen, waardoor digitaal contact mogelijk moeizamer is: bijvoorbeeld: dementie, zorgmijders, jonge kinderen.
  • Digitale hulpmiddelen kunnen bij bepaalde groepen patiënten mogelijk ook de behandeling ondermijnen. Denk aan paranoïde mensen die vanuit achterdocht face-to-face contacten mijden.
  • Bepaalde behandelinterventies vereisen face-to-face contact. Denk bijvoorbeeld aan medicatie waarbij de beroepseis is dat de behandelaar de patiënt ziet.


Gemis aan aanvullende informatie: bijvoorbeeld: omgevingsinformatie, minder detail; risico dat bij alleen beeldcontact bepaalde signalen worden gemist; het is bijvoorbeeld niet mogelijk om de patiënt lichamelijk te onderzoeken.


Gezien de personele schaarste kan verdere ontwikkeling van digitale hulpverlening van belang zijn. De vraag is echter of het lukt om via digitale hulpverlening de behandelrelatie goed in stand te houden. Het kan zijn dat door digitale hulpverlening bepaalde signalen worden gemist. Anderzijds is het ook mogelijk dat de digitale hulpverlening nieuwe mogelijkheden biedt, zoals het sneller detecteren van kleine veranderingen, waardoor vroege interventie mogelijk is.


Alleen face-to-face-contacten passen niet meer in een wereld van flexibiliteit, mobiliteit en verandering. Hoe kan de psychiater meebewegen en online bijdragen aan het beter en sneller behandelen met minder inzet van personeel?


Het is van belang dat behandelaren, data scientists, innovatoren binnen de ICT, software-bedrijven en zorgaanbieders samenwerken om de online behandeling goed vorm te geven en te faciliteren.

  • Online behandelen kan bijdragen aan een efficiëntere inzet van personeel, en dat bij personele schaarste en toenemende psychiatrische problematiek.
  • Online contacten kunnen bijdragen aan het verkorten van wachtlijsten en het bieden van overbruggingszorg voor hen die nog op de wachtlijst staan.


Probleemstelling
Ontwikkel een digitale toepassing waarmee de psychiater online de patiënt effectiever en efficiënter kan behandelen.